PRZYPADEK CZY PRZEZNACZENIE? (cz.1)

Zakochała się w mężczyźnie,
który podwiózł ją do szpitala,
gdy rozpaczliwie szukała taksówki
Była w ciąży, rodziła. Jej życiowy partner
nie wrócił na czas do domu.

Twierdził, że poszedł z kolegami
na piwo. Obcy mężczyzna patrzył na nią inaczej
niż on. Traktował ją z czułością.
W jego oczach widziała cudne iskierki.
Poczuła jego ciepło.
Chciała, żeby został, ale wstydziła się
poprosić. Nie wypadało, widziała go
pierwszy raz w życiu.
Pomyślała, że zwariowała, że to głupi pomysł, ale chciałaby,  żeby ten człowiek został z nią
na zawsze.
Nagle poczuła, jakby znali się całe wieki.

Czas mijał.

Gdy dziecko zachorowało, pojechała do przychodni.
Była niezwykle zdziwiona, gdy zobaczyła, że ten
ciepły, uczynny człowiek jest lekarzem.
Wiedziała, że go kocha i czuła, że ona też nie jest
mu obojętna. Nazywała to miłością
od pierwszego wejrzenia.
Umówili się na kontrolną wizytę domową.
Patrzył jej w oczy.
Czuła się odurzona, czuła, że traci rozum,
że grunt usuwa jej się spod nóg.

Gdy po kilku miesiącach, poprosił ją o rękę.
Nie wierzyła własnym uszom i oczom.
Klęczał przed nią ze łzami w oczach.

Jej partner właśnie stracił pracę
Szukał całymi dniami, potem spał zmęczony,
jakby zapomniał o niej i o dziecku. Nie interesował się nimi.
Bała się powiedzieć mu, że chce odejść w tak trudnym dla niego okresie.

Nie spała, całą noc myślała. Rano napisała do ukochanego, że
chce mu oddać pierścionek, że  partner
potrzebuje jej wsparcia, że nie może go zostawić w takiej sytuacji.
Zerwała.
Płakała.
Cierpiała.
Co Ty byś zrobiła/ zrobił w jej sytuacji?
CDN

Reklamy

8. TĘSKNOTA

„Nie tęskniłam, bo za takimi osobami (…)nie powinno się tęsknić. „
Tak mniej więcej brzmiały słowa skierowane do pewnej osoby.

Wynikałoby z tego, że osoba pisząca to zdanie panuje nad
emocjami, wręcz potrafi zapanować nad uczuciami,
bo(moim zdaniem) tęsknota wynika z serca, z uczuć,
nie z głowy, nie z rozumu.

Są sytuacje, że człowiek chce przestać tęsknić,
lub o kimś myśleć, ale nie potrafi. Myśli same
wracają, a tęsknota, mimo , że czasem denerwuje,
uważana jest za niepotrzebne , albo uciążliwe uczucie,
wciąż jest … nie odchodzi.

Praktycznie i wygodnie  byłoby , w różnych sytuacjach pomyśleć:
” nie będę tęskniła, bo nie warto” i rzeczywiście przestać tęsknić, zobojętnieć, zapomnieć.
Ale czy tak się da?
Próbowaliście?
Można zapomnieć na jakiś czas..robić coś,
co zajmie nasz umysł, ale wystarczy mała przerwa
a uczucia  wracają, wciskają się w  każdą szczelinę.

Szczególnie wieczorami, a najbardziej
na obczyźnie.
*************

Wacław Berent

Z wszystkiego, czym kobieta obdarza,
tęsknota jest jedynym czystym jej darem. „

Nie zgadzam się z tymi słowami, ale uśmiechnęłam się
podczas czytania 🙂

***
Pięknie pisał
Antoni Słonimski

I tak się jakoś stało,
Że bez tak pachniał, jak bez,
I słowo „pachnieć” pachniało,
I łzy były pełne łez.

Tęsknota , słowo zużyte,
Otwarło mi swoją dal…
Jak różne są słowa ukryte
W króciutkim wyrazie : żal.
***

Sade <- klik

tęskni0