BIOCHEMIA MIŁOŚCI

„Kiedy dana osoba znajduje się w środowisku, w którym czuje miłość-nawet, kiedy myśli o tym środowisku, o chwilach, kiedy ktoś okazał jej miłość czy czułość, gdy odczuwała bliskość z drugim człowiekiem, a nawet z psem, kotem, czy koniem -wówczas jej mózg, serce i narządy rozrodcze produkują hormon oksytocynę.
Oksytocyna bardzo korzystnie wpływa na serce. Zmienia kształt naczyń krwionośnych, wymywa część prekursorów chorób serca, utrzymuje tętnice w zdrowiu i usprawnia proces trawienia. W pewnym sensie można przyspieszyć leczenie myśleniem o miłości,
współczuciu, wdzięczności, czułości, dobroci i hojności duszy.
Sama miłość jest najcudowniejszym i najpiękniejszym uzdrawiającym uczuciem.
To wspaniałe, że dzisiejsza nauka pokazuje i wyjaśnia niektóre z tych
efektów za pomocą biologii.” (dr David R. Hamilton – chemik)
***
„Miłość jest interpretowana jako interesująca chemia.
Dopamina jest rezultatem miłości, z której wynika przyjemność.
Oksytocyna pojawia się na skutek miłości, wiążącej się z jej źródłem.
Kiedy jesteś zakochany, twoja atrakcyjność wzrasta w oczach partnera dzięki wazopresynie, związkowi chemicznemu wydzielanemu do krwiobiegu.
Co najważniejsze, mózg zakochanych uwalnia hormon wzrostu. Zakochanie sprzyja zdrowiu i rozwojowi.” (…) (dr Bruce Lipton)
***
Tęsknota za miłością nie jest przypisana do wieku. W każdym wieku można chcieć mieć kogoś bliskiego, komu można zaufać, kogo się kocha. I wydaje mi się, że taka miłość ma wtedy szczególny urok. Mimo że starszy człowiek przeżył już swoje, nabrał odcisków,
to nadal potrafi i chce kochać. Kiedy ta miłość następuje w starszym życiu, to jest coś pięknego, nie chodzi tylko o miłość fizyczną czy platoniczną, ale w ogóle o bliskość drugiego człowieka.

~ Franciszek Pieczka
*********

Krótko mówiąc, chcesz być długo zdrowym człowiekiem, zakochaj się 🙂

Szkoda, że serce nie sługa i nie można zakochać się na zawołanie 🙂

*********

Gdańsk

Park Oliwski , wspaniałe miejsce na romantyczne randki 😉

jhdr

jhdr

jhdr

IMG_20200714_085920

 

PRZYJACIEL

Mąż może odejść, kochanek odejdzie, prawdziwy przyjaciel pozostaje na zawsze.
Dziwi mnie, że przyjaciele są tak bardzo niedoceniani.
Nie chodzi mi o kogoś, kogo nazywamy przyjacielem, bo popiera nas w każdej kwestii,
bo zawsze się z nami zgadza i ciągle chwali. Przyjaciel jest naszą bratnią duszą, odbijamy
się w nim, jak w zwierciadle. Mówi, gdy widzi, że nasze drogi zmierzają w złym kierunku,
postuka palcem po czole, gdy robimy głupstwa, upomina, spiera się z nami, pokazuje drugą stronę życia, otwiera oczy w trudnych sytuacjach. Najpiękniejsze jednak jest to, że ZAWSZE JEST.
Jest Ci smutno, spotkało Cię coś przykrego, dzwonisz do niego, piszesz, on odpowiada, że
zaraz będzie, żeby dać mu pół godziny, godzinę-przyjedzie, przytuli, pozwoli wygadać się, wypłakać, potem otrze łzy, pocieszy, przemówi do rozsądku. Gdy jest daleko, dzwoni, wspiera. Nie ma jego ciała, ale czujesz, że sercem jest z Tobą, że jest blisko, że myśli o Tobie.
Takie uczucia są bardzo piękne, trwałe. Mówi się, że przyjaźń damsko- męska nie ma szans
na przetrwanie, bo zawsze jedna albo druga strona chce czegoś więcej. Zgadzam się z tym, że
może nawet oboje chcą, ale potrafią powstrzymać swoje chciejstwo, gdy widzą, że jest cudownie tak, jak jest. Zgadzam się też z tym, że przyjaciela kocha się, jak kogoś najbliższego. Nie mam wątpliwości, że tak jest. Od tej miłości jednak nie żąda się ani nie spodziewa czegoś, czego spodziewamy się po miłości kochanka czy męża. Nie jesteśmy zaborczy, nie wymagamy, by przyjaciel był sam, nie okupujemy każdej jego wolnej chwili. Dajemy mu
wolną rękę, przyzwolenie na miłość, na drugą osobę, nawet na to, że kiedyś, gdy będzie chciał, odejdzie. Boli? Niekoniecznie, jeżeli wszystko odpowiednio
poukładamy sobie w głowie, przyjaciel może okazać się cudem w naszym życiu. Prawdziwy przyjaciel jest Skarbem, powinien wiedzieć, że cokolwiek zrobi, z kimkolwiek będzie, zawsze będzie bliski i kochany.

Przyjaciel to ktoś, kto zna melodię Twojego serca. Pomoże Ci ją zaśpiewać, kiedy zabraknie Ci słów”. (autor nieznany)

61916924_46265594449

1. Może i prawda

„bo człowiek może wytrzymać tydzień bez picia, dwa tygodnie bez jedzenia, całe lata bez dachu nad głową, ale nie może znieść samotności.”

Paulo Coelho

Niektórzy twierdzą, że bardzo dobrze znoszą samotność. Wręcz pragnęli jej.  Nie wiem czy wierzyć.  Przez krótki okres czasu mogę cieszyć się samotnością, ale tak na zawsze.. Raczej nie. Człowiek jest stworzeniem stadnym, potrzebuje towarzystwa, bliskości przyjaźni, miłości.